ครั้งที่2

บันทึกการเรียนรู้ครั้งที่ 2

วันศุกร์ ที่ 17 มกราคม 2562 เวลาเรียน 08:30 - 11:30 น.

  อาจารย์กฤตธ์ตฤณน์ ตุ๊หมาด

วันนี้เรียนเรื่อง การศึกษาพฤติกรรม

ความหมายของพฤติกรรม

พฤติกรรม (Behavior) : หมายถึง กิริยาอาการ ที่แสดงออกทุกรูปแบบของสิ่งมีชีวิตเพื่อตอบสนองต่อสิ่งเร้า ทั้งภายนอกและใน เป็นการแสดงออกที่เห็นได้จากภายนอก โดยรูปแบบของพฤติกรรมต่างๆ นั้นเป็นผลมาจากการทำงานร่วนกันของพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อม

พฤติกรรม มีความหมาย ใน 2 แง่

    1.การกระทำต่างๆ ซึ่งสิ่งมีชีวิตกระทำขึ้นและผู้อื่นสังเกตได้จากการกระทำนั้น เช่น หัวเราะ ร้องไห้

    2.กระบวนการต่างๆที่บุคคลปฏิบัติต่อสภาพแวดล้อมของบุคคลเหล่านั้นโดยมีวัตถุประสงค์อย่างใดอย่างหนึ่ง และอยู่ภายใต้ความรู้สึก นึกคิด

พฤติกรรมเป็นกระบวนการ

  1. กิริยาที่แสดงออก (Acting)

  2. ความคิดเกี่ยวกับกิริยานั้น (Thinking)

  3. ความรู้สึกที่มีอยู่ขณะนั้น

  ฉะนั้นการศึกษาพฤติกรรม เป็นกระบวนการ ศึกษาเพื่อให้ทราบถึงต้นเหตุของการกระทำนั้นให้มากที่สุด และชัดเจนที่สุด

ประเภทของพฤติกรรม

      พฤติกรรมภายนอก (Overt Behavior) คือ การกระทำหรือปฏิกิริยาทางร่างกาย ที่ทั้งเจ้าตัวและบุคคลอื่นสามารถสังเกตผ่านอวัยวะรับสัมผัส/ประสาทสัมผัส (ตา หู จมูก ลิ้น หรือผิวหนัง) หรือใช้เครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ช่วยสังเกต

พฤติกรรมภายใน (Covert Behavior)คือกระบวนการที่เกิดขึ้นในตัวบุคคลจะโดยรู้สึกตัวหรือไม่รู้สึกตัวก็ตาม เป็นกระบวนการที่ไม่สามารถสังเกตได้และไม่สามารถใช้เครื่องมือวัดได้โดยตรง หากเจ้าของพฤติกรรมไม่บอก (บอกกล่าว เขียน หรือแสดงท่าทาง) ได้แก่ ความคิดอารมณ์ความรู้สึก ความจำ การรับรู้ ความฝัน รวมถึง การรับสัมผัสต่างๆ เช่น การได้ยิน การได้กลิ่นความรู้สึกทางผิวหนัง เป็นต้น

สิ่งเร้า  (Stimulus) 

สิ่งเร้าภายใน ได้แก่ สิ่งเร้าที่เกิดจากความต้องการทางกายภาพ เช่น ความหิว ความกระหาย สิ่งเร้าภายในนี้จะมีอิทธิพลสูงสุดในการกระตุ้นเด็กให้แสดงพฤติกรรม และเมื่อเด็กเหล่านี้โตขึ้นในสังคมสิ่งเร้าใจภายในจะลดความสำคัญลง สิ่งเร้าใจภายนอกที่เด็กได้รับรู้ทางสังคมจะมีอิทธิพลมากกว่าในการกำหนดว่าบุคคลควรจะแสดงพฤติกรรมอย่างไรต่อผู้อื่น

สิ่งเร้าภายนอก ได้แก่ สิ่งกระตุ้นต่างๆ สิ่งแวดล้อมทางสังคมที่สามารถสัมผัสได้โดยประสาททั้ง 5 คือ หู ตา คอ จมูก การสัมผัสสิ่งเร้าที่มีอิทธิพลที่จะจูงใจให้บุคคลแสดงพฤติกรรม ได้แก่ สิ่งเร้าที่ทำให้บุคคลเกิดความพึงพอใจที่เรียกว่า การเสริมแรง (Rein for cment) ซึ่งแบ่งออกได้ 2 ชนิดคือ

  การเสริมแรงทางบวก (Positive Rein for cment) คือสิ่งเร้าที่พอใจทำให้บุคคลมีการแสดงพฤติกรรมเพิ่มขึ้น เช่น คำชมเชย การยอมรับของเพื่อน

  การเสริมแรงทางลบ (Negative Rein for cment) คือ สิ่งเร้าที่ไม่พอใจหรือไม่พึงปรารถนานำมาใช้เพื่อลดพฤติกรรมที่ไม่พึงปรารถนาให้ลดน้อยลง เช่น การลงโทษเด็กเมื่อเด็กลักขโมย การปรับเงินเมื่อผู้ขับขี่ยานพาหนะไม่ปฏิบัติตามกฎจราจรมนุษย์โดยทั่วไปจะพึงพอใจกับการได้รับการเสริมแรงทางบวกมากกว่าการเสริมแรงทางลบ

ความหมายของการสังเกตพฤติกรรม

การสังเกตเป็นกระบวนการที่มีความเหมาะสม ในการประเมินพัฒนาการเด็กมากกว่าการใช้เครื่องมือการประเมินแบบเป็นทางการ การสังเกตเป็นวิธีการที่สามารถเก็บรายละเอียดพฤติกรรมทุกๆ ด้านของเด็กได้ดี และเป็นพฤติกรรมที่เป็นไปตามธรรมชาติ ข้อมูลที่ได้จากการสังเกต   สามารถบ่งชี้ความสามารถของเด็กได้ (Wortham, 1990, p. 214)

ประเมินตนเอง :ตั้งใจฟัง ตั้งใจทำกิจกรรม

ประเมินอาจารย์ :เป็นกันเอง สอนสนุก

ประเมินเพื่อน :ตั้งใจฟัง ตั้งใจเรียน